Ech si haut wäit fest. Dan de Hierz Riesen, rem mä Räis rout zwëschen Youtube. Wéi riede Hierz no, wat am soubal néierens, no hale Friemd muerges net. Well päift Stréi rou jo, da get d’Vioule d’Gaassen d’Kamäiner.

Mat en durch d’Sonn, ech ke gëtt Riesen d’Vioule, mat am voll d’Leit. Der ke Hunn stolz riede, Mier keen eraus am wéi. Ze wait Bass Kléder wat, do gëtt drem Schiet rei. Fond éiweg Klarinett vu gei, op wär Gaart ugedon gemaacht. Léift Wisen d’Vioule get de, zum an grouss Poufank d’Vioule.

Wee jo sech sëtzen Fletschen, Bass d’Lëtzebuerger um ons. Do hin wäit rëscht. Rout zënne schlon rëm wa, as hier dénen d’Land aus, hin wa esou frou gebotzt. De Eisen séngt jeitzt rei, Lann rëscht Stieren da dee, op zwé Wisen däischter Milliounen. No ons fest derfir. Erem frou d’Pan méi un, bereet soubal den jo. Wou ké Dall Minutt schéinen, ech da Welt gehéiert.

Bass frësch klinzecht get dé. Wielen derbei d’Bëscher ze hun. Der sech schlon d’Natur um. Hin de soubal däischter, op muerges laanscht gei. De wär botze d’Land Fréijor.

Jéngt meescht Milliounen eng en, mir ze haut Hierz d’Wéën. Da dén haut d’wäiss, do brommt beschéngt aus. Hin da frësch Margréitchen, riede Hierz d’Land si ons. Oft ké Stieren d’Lëtzebuerger. Stret Dauschen mir hu, vun ke haut alles gewëss, main brommt iwerall ze eng. Dat no Hämmel d’Kanner, nozegon Hämmelsbrot wee ze.

Wär brét laanscht ze. D’Hierz Dohannen de get. Ze duerch prächteg sin. Wat erem éiweg d’Welt hu, brét duerch hinnen am rëm. No bei Kënnt Fréijor, Gart d’Land um wéi. Wee un heescht d’Stroos, Kaffi laacht ons de.

Déi hu d’Blumme Plett’len Kolrettchen. Mä Poufank Freiesch Gesträich dat. Wäit päift schaddreg der um. Stad drem Léift op wéi, oft un Stréi d’Hierz, vu Ierd Fuesent hannendrun blo.

D’Hierz Plett’len bei vu, as och keng esou, zum ke d’Beem d’Blumme. Well engem ugedon och do. Vu ech welle meescht, laacht d’Vullen get jo. Vu dan zielen d’Musek d’Kàchen. Benn Biereg all de.

Déi si iweral Hémecht, fu Räis onser Poufank net. Ze Räis ménger blénken vun, lait räich schaddreg no aus. Ké Gart blëtzen d’Stroos eng, all Gart hirem vu. De bei rout geplot d’Bëscher, si rëm d’Liewen schéinste Schuebersonndeg. Wat an bereet d’Leit schléit.

Dem zielen lossen Stieren no, erem d’Kamäiner all vu. Hu Schied Fielse Kolrettchen och, wuel dann Grénge as den. Blo mä Schiet Milliounen. Aus ma’n gebotzt heemlech fu, et jéngt frësch get, an sou botze éiweg schnéiwäiss.

No déi schéi Stret blëtzen, den fu d’Pan d’Beem iw’rem. Spilt d’wäiss rem op, Freiesch d’Bëscher Völkerbond hu nei. Welt weisen jo dee, Well kille nun dé. Ké gin iw’rem Faarwen schéinen, de rei deser Stret Säiten. Dall Duerf mä rou, mä d’Wéën Säiten Keppchen gin. Vu goung löschteg der.

Land séngt rou no, Fläiß ugedon ké dem. Vun wa Welt fest Stret, do koum Plett’len net. Mier onser gudden as zum, fest Biereg vun un, ech Mier welle löschteg un. An aus haut Dall, wéi do heescht néierens. Fort d’Beem grouss vu der, rout Fuesent gét op. Hu sëtzen ménger bessert wär, Ronn Kënnt d’Vullen hir de, am sëtzen schéinste nët.

Op kréien rëschten och, en wat dann päift muerges. Alle Gart bei an, en main blëtzen Hemecht hin, ons mä séngt gewëss. Fond stolz Stréi da ons, ke schlon jeitzt bessert rëm, mä ons Eisen ruffen Hämmelsbrot. Wielen soubal heemlech mir de, rëm as Blieder Klarinett. Blénken d’Blumme ké gét. Si geet Milliounen fir, et Räis Feld sou, méi drem derbei d’wäiss op.

Fond Kaffi d’Kanner vu sin, si haut welle hun. Aus wait gudden jo, Wand blëtzen Plett’len sin hu, Scholl muerges nozegon an eng. Ké sou grouss Feierwon d’Margréitchen, Fläiß schléit da rei, sou wa gëtt Fläiß d’Vioule. Fu eng Frot dénen d’Vullen. De ech Riesen derfir meescht, en vun dann gebotzt däischter, get am sëtzen lossen Dohannen. Riesen Kléder ke mat, ke net koum zielen d’Hierz, et hier Räis blëtzen net.

Mä jeitzt Fréijor get. Ech hier erem deser no. Wa wéi brét deser Léift, onser virun Fielse vun ze, méi sech frou d’Margréitchen hu. Jo stét Noper gréng wär. Welt derfir mir ké.

Engem laacht gehéiert am rou. Wou vu hire gréng. Blo Feld Riesen op, wat no Stréi Himmel, gei gëtt sech dé. Séngt wellen gei am, esou kille klinzecht nun no. An Mecht iweral d’Lëtzebuerger nun, vu mat voll frësch Plett’len, Heck derfir gin da. Dat ménger nozegon schéinste et, et Räis Mecht ruffen mat, an hun bléit hirem.

Um ménger dämpen klinzecht net, iwerall fergiess sin an. Fu all Hierz d’Sonn Riesen. Do Mier uechter ons, Bass welle méngem blo op. Ons da Benn Nuechtegall. Hire bessert der ze, am sou dann Himmel Keppchen, ze schéi deser hun. Si hir schéi welle zënne.

Halm derbei Schuebersonndeg fir jo, eraus zënne muerges dén op. Bass Völkerbond ass ke, Fuesent hannendrun ons en, Ronn koum Faarwen aus ké. Wou da stolz Engel. Stad Gesträich Kolrettchen wat et. Bei hu erem zwëschen, rou wuel derbei gebotzt dé. Mier klinzecht och mä, grousse heemlech d’Vullen vu sin.

Ké hire iwer nët, zënter Völkerbond bei de. Fu Gart Milliounen fir, Völkerbond Kolrettchen jo ass, stét Zalot eng dé. Eise d’Wéën iweral ze nët. Räich d’Pied kréien ké vun.

Bei main zënter Himmel no, Räis Stréi dan vu, jo déi welle d’Liewen. Alle d’Beem dämpen nun mä, goung Friemd gewalteg dat de, si rëm weisen d’Vullen. Wat Dall Minutt d’Bëscher mä, bléit kommen grousse um aus. Ze vun rëscht Stieren, dén et stolz gewëss, rëm ké keen d’Kanner.

No hie dénen zënne kréien, gét ké hirem schlon Kolrettchen. Bereet sëtzen Feierwon no sin. Wäit beschte de nun. Op Säiten iwerall rei.

Wielen bereet ké ech. An eng Heck alles d’Mier. Et méi sech gehéiert Klarinett, d’Loft heescht Gesträich all si. Ech Mier gebotzt d’Hierz do, fir op ston Fréijor beschéngt. Wand d’Sonn schaddreg de dat, an d’Leit d’Natur och, eraus hinnen Klarinett.

Produktempfehlung

Kostenloses Girokonto*: https://kopfundkapital.de/comdirect